Skip to content

Αιτιολογημένα θυμωμένοι

Μαρτίου 21, 2010

Διάβαζα μια δημοσίευση στην ελιά : http://solidaritymit.blogspot.com/2010/03/blog-post_664.html για ένα θαύμα της ιατρικής,όπου υπερεπιστήμονες (επιστήμονες με περισσότερα από ένα πεδίο δράσης) κατάφεραν με «πλάγιους δρόμους»,να δώσουν την αίσθηση της όρασης σε έναν τυφλό,μια πραγματικά πολύ «θεαματική» και χρήσιμη εξέλιξη για το σύνολο της ανθρωπότητας,και αυτό που κράτησα ήταν ότι το παλικάρι στο οποίο εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι ένας Βρετανός στρατιώτης 24 ετών που τυφλώθηκε στο ΙΡΑΚ. Σκέφτομαι ακόμα σαν αριστερός.Τελικά αυτή η ασθένεια,μάλλον δεν είναι θεραπεύσιμη.Ακόμα και οι τυφλοί μπορούν να δουν,αλλά για εμάς δεν έχει βρεθεί τρόπος να απεξαρτηθούμε.Το ίδιο έπαθα παρακολουθώντας και την εκπομπή του Χάλια-βδέλλα με τα ΑΤΙΑ. Μας σπρώχνουν στην εξωκοσμική αναζήτηση ύπαρξης,είπα μέσα μου,για να μην ασχολούμαστε με τις λακούβες (βλ.14ο μισθό,νέα φορολογικά μέτρα,κόψιμο επιδομάτων κλπ,κλπ)

Γνωρίζοντας ότι η αριστερά διετέλεσε ασθενής,με βαρύ εγκεφαλικό νόσημα,την είχαν στο χειρουργικό κρεβάτι για καμιά 15αριά χρόνια με ηλεκτροσόκ και απανωτές εγχειρήσεις,και τελικά δεν τα κατάφερε, νιώθω εκτός από μαλάκας και εγκλωβισμένος,όπως εκείνοι οι τύποι που έχασαν τα λεφτά τους στο χρηματιστήριο το ’99. Η ετικέτα του σοσιαλισμού τελικά δεν ήταν ανεξίτηλη,και η λέξη «προοδευτικός», που κατά βάση είναι το αντίθετο του συντηρητισμού,δεν ταιριάζει πλέον σήμερα σε πολλούς που αυτοαποκαλούνται «αριστεροί», ή που σκέφτονται ως τέτοιοι.Αριστερά της αριστεράς,είναι η δεξιά.

Απ’ την άλλη και ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι στα καλύτερα του. Άρρωστος βαριά από ψυχικά χτυπήματα της μοίρας,καταδικασμένος να τρώει τις σάρκες του για να επιβιώσει,να θυσιάζει τα καλύτερα παιδιά του στο βωμό της «εξέλιξης των λαθών».Στηριγμένος όπως πάντα,σε σαθρά και ευκαιριακά ιδεολογήματα,που αλλάζουν ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος που προκύπτει κάθε φορά. Τη μια σφάζουμε τη μάνα και στηρίζουμε τον πατέρα (διαίρει και βασίλευε),την άλλη υποσκάπτουμε τον πατέρα και στηρίζουμε την αδικημένη Ρουμάνα γκόμενα του,για επικοινωνιακούς λόγους. Ακόμα και στην σοσιαλιστική εκδοχή του,αυτήν με το «κοινωνικό πρόσωπο»,παρέμεινε αδιαπραγμάτευτος στις αρχές της οικονομικής ζούγκλας.Το παιδί που δεν παίρνει τα γράμματα.Που θα φάει πριν να το φάνε.Αριστερά της δεξιάς,το αδιέξοδο.

Κι εμείς μετέωροι και θυμωμένοι.

Θυμάμαι το ανέκδοτο που ρωτάει ο αρματολός τον διαβάτη (απειλώντας τον με το σπαθί του) : «με μας είσαι ρε,ή με τους άλλους..?», κι έντρομος ο διαβάτης διαβεβαιώνει : «με σας ρε παιδιά,με σας», για να εισπράξει την αποστομωτική απάντηση του αρματολού καθώς τον αποκεφαλίζει : «εμείς είμαστε με τους άλλους».

Advertisements

From → Πολιτική

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: