Skip to content

φάκιν’ κάντρυ – οικονομικός μετανάστης

Ιουνίου 21, 2013

μεταναστης     Στις 25 του Απρίλη έφτασα,
ημέρα Πέμπτη. Την Παρασκευή
26, έπιασα δουλειά από τις 06.
Υπόσχεση που τηρήθηκε.
«Αν έρθεις στο τέλος Απρίλη,
ανοίγει η δουλειά και θα σε
βολέψω απ’ την επόμενη μέρα»

Δέκατη έβδομη μέρα.
Συγκάτοικος σε σπίτι Ελλήνων
μεταναστών στην Tumba,
35 χλμ περίπου στα νότια της
Στοκχόλμης. Είχαμε πει για ενοίκιο 2.500:-, αλλά δεν είχαμε μιλήσει για
διθέσιο δερμάτινο καναπέ στο σαλόνι του σπιτιού, χωρίς συρτάρι ή ντουλάπι.
    Την πρώτη φορά που βγήκα απ’ την τουαλέτα, η μάνα του μ’ άρπαξε απ’ τα
μούτρα: «Εγώ δεν είμαι δούλα εδώ μέσα κανενός, είπε, να καθαρίζω μόνη μου
τα πάντα. Κάθε βδομάδα έχουμε γενική καθαριότητα. Τη μια βδομάδα εγώ,
την επόμενη εσύ. Και τουαλέτα, και μπάνιο, και μπαλκόνι, και κουζίνα.
Αυτό το Σαββατοκύριακο είναι η σειρά σου», μου είπε σε προστακτικό τόνο.
Αυτό ήταν. Την Κυριακή απόγευμα έκανα γενική καθαριότητα, αλλά στην
τουαλέτα δεν ξαναμπήκα. Χρησιμοποίησα τις λιγοστές φορές που είχα την
ανάγκη της, μια κάτω στο υπόγειο της οικοδομής  κοινόχρηστη, δίπλα στα
πλυντήρια. Μπάνιο δυο φορές τις πρώτες 17 ημέρες, κι αυτές στο γραφείο
της εταιρείας που εργάζομαι, τοπικό πλύσιμο σε όρθια ντουζιέρα.

Ξυπνάω στις 04:00 κάθε πρωί και μπαίνω στο τοπικό λεωφορείο στις 04:29
για τρεις στάσεις. Στις 04:48 επιβιβάζομαι στο τραίνο που ενώνει το νότο με
την πρωτεύουσα. mot : Märsta (προορισμός Μέρστα). Απ’ το τραίνο βγαίνω
στα υπόγεια του κέντρου της Στοκχόλμης γύρω στις 05:30.
Γρήγορο περπάτημα, πολλές σκάλες, αφού κατεβαίνω άλλους τρεις ορόφους
μέσα στη γη, για περίπου 15 λεπτά και μπαίνω στην Tunelbana mot : Akalla.
Nästa Radhuset (στάση Ραντχούζετ), Friedmesplän, και τέλος Studshägen.
Κατεβαίνω πολύ βιαστικά, η ώρα κοντεύει 06:00, ανεβαίνω στην επιφάνεια
και μετά από 5 λεπτά γρήγορο περπάτημα είμαι στην εταιρεία. Ν’ αλλάξεις
ρούχα και να φύγεις για να φέρεις απ’ την parkera το αυτοκίνητο. Παίρνεις το
χαρτί προγραμματισμού της ημέρας, απ’ το συρτάρι που γράφει τα’ όνομά σου,
και διαβάζεις περπατώντας το πρόγραμμα. Στις 06:15 βρίσκεσαι έξω απ’ την
εταιρεία με το φορτηγό να δουλεύει, και ο σημερινός συνεργάτης σου, έχει
ετοιμάσει τη μάνικα για ανεφοδιασμό του ειδικού καθαριστικού νερού. Όση
ώρα εκείνος πραγματοποιεί τον ανεφοδιασμό, εσύ φορτώνεις τα εργαλεία
που θα χρειαστούν κατά την διάρκεια  της ημέρας στην δουλειά, και κάνεις
καφέ φίλτρου για τον δρόμο. Στις 06:30, μια νέα περιπέτεια ξεκινάει.
Είσαι τυχερός αν γνωρίζεις περίπου την τοποθεσία της πρώτης δουλειάς,
(για μένα αυτό είναι κομματάκι δύσκολο λόγο του ότι είμαι πολύ νέος εδώ),
έτσι δεν είσαι αναγκασμένος να γράφεις πρωινιάτικα στο Navigator όλες
αυτές τις περίεργες λέξεις που χρησιμοποιούν οι Σουηδοί για ονόματα των
δρόμων, και προλαβαίνεις να απολαύσεις μερικές τζούρες καφέ κι ένα τσιγάρο.
Κανονικά το τσιγάρο απαγορεύεται μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά όλοι, εκτός
από έναν μουσουλμάνο Ουζμπέκο και τον Alejandro απ’ το Περού, κάνουν τα
στραβά μάτια. Τρεις απ’ τους περίπου δεκαπέντε εργαζόμενους της εταιρείας
καπνίζουμε. Εγώ, ένας Ιταλός, κι ένας Αλβανός.
Η δουλειά είναι εξωτερικός καθαρισμός σταθερών υαλοπινάκων. Τα τζάμια
στα κτίρια δηλαδή που δεν ανοίγουν. Αυτά που ανοίγουν τα καθαρίζουν τα
συνεργεία καθαρισμού από μέσα. Κάποιες φορές έχουμε και τα Fasade, δηλαδή
τα μεταλλικά μέρη της πρόσοψης του κτιρίου.  Αυτά μπορεί να γίνονται μια
φορά στα τρία χρόνια, τα τζάμια όμως γίνονται δυο φορές το χρόνο.
Δουλεύουμε κυρίως με corrier, ένα καλάθι κρεμασμένο με συρματόσχοινα έξω
απ’ το κτίριο, που χωράνε δύο άνθρωποι και ο εξοπλισμός. Ένας απ’ τους δύο
είναι και ο χειριστής του, και οι δύο με ειδικές βούρτσες που εκτοξεύουν αυτό
το ειδικό νερό που προανέφερα, καθαρίζουν τα τζάμια. Το νερό είναι καθαρό.
Μάλλον πιο καθαρό απ’ το κανονικό. Έχει μηδενικό pH και δεν έχει καθόλου
άλατα. Κάτι σαν το νερό του σιδερώματος δηλαδή. Δεν είναι πόσιμο, αλλά δεν
είναι επικίνδυνο.  Απλά η σύνθεσή του βοηθάει, ώστε να μην αφήνουν άλατα
και σκόνη οι σταγόνες που μένουν στο τζάμι μέχρι να στεγνώσει.
“The power of pure water”, γράφουν τα αυτοκίνητα της εταιρείας στη λεζάντα.
Η πραγματική δουλειά βέβαια γίνεται με την börst (βούρτσα), όπου σου βγαίνει
η παναγία στο τρίψιμο. Χρησιμοποιούμαι köpling, δίμετρες προεκτάσεις στο
αρχικό δίμετρο που έχει η βούρτσα μόνιμα.  Αυτό γίνεται για να λιγοστεύουν
όσο γίνεται οι κινήσεις του corrier, έτσι ώστε η δουλειά να είναι ταχύτερη και
αποτελεσματικότερη. Ο χρόνος είναι σημαντική παράμετρος, γιατί από αυτόν
βγαίνει το κόστος και άρα και το κέρδος της εταιρείας.
Υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός από εταιρείες που είναι ειδικευμένες επάνω
στο τζάμι. Και φυσικά οι ανταγωνισμοί τους, μεταφέρονται και στις απολαβές
των εργαζομένων τους.  Σκληρή και βαριά δουλειά. Όχι τόσο επικίνδυνη, όσο
βαριά. Χρειάζεσαι δύναμη αλόγου στα χέρια για να μπορείς να τρίβεις για 10
ή 12 ώρες κάθε μέρα. Δουλειά που εξαντλεί κάθε φυσικό σωματικό πόρο.
Έτυχε αρκετές φορές να δουλέψω μαζί με τον Max. Έναν γιγάντιο 35χρονο
Ρώσο απ’ το Kirtsouk, μια πόλη κοντά στον Ειρηνικό.
Το Max είναι παρατσούκλι απ’ το φυσικό του μέγεθος. Ένας άνθρωπος με
πραγματικά μεγάλες σωματικές και φυσικές δυνάμεις. Τον πειράζουμε την ώρα
του φαγητού, γιατί τρώει τις διπλάσιες ποσότητες από οποιονδήποτε άλλο, κι
εκείνος απαντάει πάντοτε : “if you work like a horse, you have to eat like a horse”
Γύρω στις 12:00 κάνουμε διάλειμμα για λούντς. Ένα σάντουιτς, έναν καφέ
κι ένα τσιγάρο. Στις 12:30 ξαναμπαίνουμε δυναμικά στο μεροκάματο. Κάποια
κτίρια που είναι παλιότερα, δεν διαθέτουν corrier κι εκεί είμαστε αναγκασμένοι
να χρησιμοποιούμαι lift. Φορτηγό δηλαδή με γερανό που κουβαλάει καλάθι για
δυο ανθρώπους. Η δουλειά είναι παραπλήσια, αλλά με το lift πιο επικίνδυνη.
Ο καθ’ ένας μας κουβαλάει και τον εξοπλισμό του, αυτόν με τα ζωνάρια που σε
κρατάει δεμένο με τη ζωή, στην πιθανότητα που κάτι θα πάει στραβά.
Τον δοκίμασα, τον ρύθμισα στα μέτρα μου,  κι έδεσα έτσι τις ζώνες ασφαλείας,
ώστε σε περίπτωση ατυχήματος και πτώσης, να κάθομαι σ’ ένα υφασμάτινο
σαν κάθισμα, γιατί αλλιώς η πίεση του ανθρώπινου βάρους στο επίμαχο αντρικό
σημείο είναι οδυνηρή. Ο καθ’ ένας μας κουβαλάει και τα εργαλεία της δουλειάς.
Είπαμε, βαριά δουλειά για άντρες με αντοχές και φυσικές δυνάμεις.
Η πιο συνηθισμένη ώρα για να σχολάσω είναι μεταξύ 16:00 και 18:00. Έτυχε
βέβαια να φύγω και στις 21:00 το βράδυ, αλλά ποτέ πριν τις 16:00.
Αυτά ισχύουν και για όλα τα Σάββατα, και για τις περισσότερες  Κυριακές.
Βλέπεις εδώ η καλοκαιρία κρατάει λίγο και όλοι προσπαθούν να μην την
αφήσουν να πάει χαμένη. Και όσοι έχουν κτίρια που τα τζάμια τους χρειάζονται
καθάρισμα, και οι επιχειρηματίες του κλάδου, που μέσα σε έξι μήνες παλεύουν
να βγάλουν τα έξοδα μιας ολόκληρης χρονιάς.

Με απλούς υπολογισμούς δουλεύω κάτι παραπάνω από 60 ώρες την εβδομάδα,
τις διπλάσιες σχεδόν από έναν πρωτοδιοριζόμενο Σουηδό σε αντίστοιχη θέση.
Αυτοί δουλεύουν αυστηρά 35 ώρες ,και ποτέ Σάββατο ή Κυριακή. Αυτός λοιπόν
ο πρωτοδιοριζόμενος, νεαρός και ξανθός Σουηδός εισπράττει κάθε μένα περίπου
24.000:-  καθαρά στο χέρι, όταν εγώ δεν μπορώ να φτάσω τις 18.000:-.
Δηλαδή εγώ δουλεύω τις διπλάσιες ώρες, σε βαριά και επικίνδυνη δουλειά, για
να παίρνω τα 2/3 των χρημάτων που απολαμβάνει εκείνος.
Μόλις σχολάσω, αλλάζω ρούχα και γραμμή για την Tunelbana. Τρεις στάσεις
και 15 λεπτά γρήγορο περπάτημα στα υπόγεια του κέντρου της Στοκχόλμης,
για να επιβιβαστώ στο τραίνο για το νότο.
Nästa : Stockholm södra (στάση : Νότια Στοκχόλμη), Ärstaberg (Όρσταμπάι),
Stuvsta, Älvisjo (Έλφιο), Hunninge, Flemixberg (έχει τραγούδι και ο Prisley για
το Φλέμιξμπερ, την παραδοσιακά εργατοσυνοικία), Toulinge και τέλος Tumba.
Το λεωφορείο Νο 718 και σε τρεις στάσεις στο σπίτι. Κάτι να φας, κάτι να δεις
τι θα φορέσεις αύριο στη δουλειά, κάτι να μιλήσεις με τα παιδιά στο τηλέφωνο,
το αργότερο στις 22:00 πρέπει να βρίσκεσαι στο κρεβάτι, γιατί η μέρα ξεκινάει
για σένα στις 04:00 τα χαράματα, άσχετο που η δουλειά ξεκινάει στις 06:00.

Αυτά μάλλον, δεν ανήκουν σε αυτά που σκέφτεται κάποιος, όταν ξεκινάει την
περιπέτεια της οικονομικής μετανάστευσης, σε μια τόσο προοδευτική χώρα.
Έχω περάσει πολλά μέχρι σήμερα στη ζωή μου, αλλά αυτό είναι πρωτόγνωρο.
Μια απίστευτη πρόκληση για το ανθρώπινο σώμα και τις δυνάμεις του (και
μάλιστα κάτω από συνθήκες στέρησης), για την ανθρώπινη ψυχολογία που
δοκιμάζετε σε ακραίες συνθήκες ύπαρξης-ανυπαρξίας, και για την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια που αρκετά συχνά οπισθοχωρεί άτακτα, μπροστά στις ανάγκες
επιβίωσης. Καλώς ήρθατε στην Σουηδία.

Advertisements
2 Σχόλια
  1. christos tsimpoukidis permalink

    τουλάχιστον φιλαράκι, μένεις στην Tumba!!!!!…..γιατί ΠΑΟΚ είσαι ρε φίλε!!!!….

  2. Υπάρχει διέξοδος; Η Δράση, στην οποία ανήκω, έχει πρόθεση να οργανώσει εκδήλωση απαντώντας καταφατικά σ’ αυτό το ερώτημα. Ναι, υπάρχει διέξοδος. Αλλά βέβαια υπό προϋποθέσεις. Προϋποθέσεις για τις οποίες όμως προσωπικά δεν είμαι αισιόδοξος. Οι δυο ψυχές μας δεν κατάφεραν τη σύνθεση μέσα σε δυο αιώνες που συνυπάρχουν. Δε βλέπω πώς θα μπορέσουν στο μεσοπρόθεμο μέλλον τουλάχιστον να το πετύχουν. Ανήκω λοιπόν σε αυτούς που πιστεύουν ότι το μόνο που θα μπορούσε να μας δώσει μακροπρόθεσμη διέξοδο είναι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση: να μας αναλάβουν οι εταίροι μας, όπως μια κυβέρνηση αναλαμβάνει μια προβληματική επαρχία της χώρας. Να δημιουργήσουν και στην Ελλάδα συνθήκες ευνομίας, στις οποίες οι έλληνες που ζουν στις χώρες τους λειτουργούν άριστα, δεν είναι μάλιστα λίγες οι φορές που διαπρέπουν. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα της κοινωνίας μας δεν είναι η έλλειψη παιδείας, όπως πολλές φορές ακούγεται. Είναι πρόβλημα διαμόρφωσης ενός κατάλληλου πλαισίου που ευνοεί την ανάπτυξη. Ωστόσο, η σημερινή Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δική της κρίση. Κρίση οικονομική και κρίση ανασφάλειας. Οι Ευρωπαίοι ευρωσκεπτικιστές ολοένα αυξάνονται και η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δείχνει να απομακρύνεται. Απομακρύνεται; Πιθανόν η κρίση να την οδηγήσει σε πιο σφιχτούς δεσμούς. Προσωπικά το εύχομαι. Βραχυπρόθεσμα, αν το ένστικτο αυτοσυντήρησης της κοινωνίας λειτουργήσει και δώσει την εξουσία στις μειοψηφικές εκσυγχρονιστικές δυνάμεις, μπορούμε να βγούμε από το αδιέξοδο. Μέχρι η πλειοψηφία της «καθ’ ημάς Ανατολής» επικρατήσει εκ νέου και η ιστορία της χώρας μας να κάνει τον επόμενο κύκλο της. Ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: