Skip to content

φάκιν’ κάντρυ – καλοκουρδισμένη μηχανή

Ιουλίου 16, 2013

συνδυασμένη αρχιτεκτονική   Photo Νο 1:
Νεοκλασικό στο  κέντρο της
Στοκχόλμης,  στην Gamla stan
(παλιά  πόλη), επάνω στο
οποίο προστέθηκε αρμονικά
σύγχρονη κατασκευή από
αλουμίνιο και τζάμι, για να
καλύψει σύγχρονες ανάγκες.

Έχει και αρκετά θετικά πάντως αυτή η χώρα, και οφείλω να της  τα αναγνωρίσω.

– το ηλεκτρονικό σύστημα διακυβέρνησης
– το σύστημα ασφάλειας και παρακολούθησης κτιρίων και μεταφορικών μέσων
– το συγκοινωνιακό σύστημα
– τα ανακαινισμένα κλασσικά και νεοκλασικά κτίρια
– το σύστημα θέρμανσης των δρόμων και των πεζοδρομίων
–  η συνέπεια στον λόγο και στον χρόνο 

   Το ηλεκτρονικό σύστημα διακυβέρνησης ξεκινάει απ’ το Skateverget,
το υπουργείο οικονομικών δηλαδή.
Όλοι και όλα περνάνε από εδώ. Ημεδαποί και αλλοδαποί. Ο καθ’ ένας έχει έναν
προσωπικό αριθμό, κάτι σαν το ΑΦΜ και το ΑΜΚΑ ταυτόχρονα, αλλά εδώ είναι
ο ίδιος αριθμός. Κι από εδώ αρχίζει η καταγραφή του καθ’ ένα χωριστά. Μεγάλο
μέρος της επιτυχίας αυτού του συστήματος οφείλετε στο ότι ο μεγάλος όγκος
των συναλλαγών γίνεται με κάρτες, χρεωστικές ή πιστωτικές. Βάζεις βενζίνη σε
βενζινάδικο μόνος σου, με την κάρτα σου. Δεν υπάρχει κανένας υπάλληλος να
σε εξυπηρετήσει. Κι αυτό όχι μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά 24 ώρες
το 24ωρο. Με την κάρτα αγοράζουν από μαστίχες μέχρι ελικόπτερα. Όλα τα
καταστήματα, μικρά ή μεγάλα, έχουν προσαρμοστεί και έχουν εφοδιαστεί με το
ανάλογο μηχάνημα μπροστά στο ταμείο. Στο super market, λειτουργεί μόνο ένα
απ’ τα 10 ή 15 ταμεία με άνθρωπο. Στα εστιατόρια έχουν αντίστοιχο μηχάνημα
αλλά φορητό. Μόλις έρθει η ώρα να πληρώσεις, σου φέρνουν το μηχάνημα στο
τραπέζι. Έτσι το υπουργείο οικονομικών καταφέρνει να ελέγχει περισσότερο
απ’ το 90% των συναλλαγών χωρίς κανένα ιδιαίτερο κόπο.
Εξαίρεση αποτελούν οι Εβραίοι και οι Σύριοι, οι οποίοι πληρώνονται μόνο σε
ρευστό. Ποτέ και για κανέναν λόγο στην τράπεζα. Ακούγεται έντονα πάντως
εδώ, ότι αυτοί έχουν μαζέψει όλα τα λεφτά.

Με το person nummer μπορείς να κάνεις τα πάντα. Απ’ το να σου καταχωρούν
τα ένσημα, μέχρι το να πηγαίνεις στον γιατρό κι αυτός ανοίγοντας την καρτέλα
σου στο computer, να βλέπει όλο το ιατρικό σου ιστορικό.
Όταν πας σε μια τράπεζα να ανοίξεις λογαριασμό, ο αριθμός λογαριασμού σου
είναι ο προσωπικός σου αριθμός (person nummer), με μια προσθήκη τεσσάρων
αριθμών που δηλώνει ποια τράπεζα είναι. Δεν μπορεί καμιά τράπεζα να σου
ανοίξει λογαριασμό με κάποιον τυχαίο αριθμό. Έτσι ο κάθε πολίτης μπορεί να
έχει μόνο έναν λογαριασμό στην κάθε τράπεζα. Μ’ αυτόν τον τρόπο είναι πολύ
εύκολο να ελέγξεις τα πάντα.  Το ηλεκτρονικό σύστημα δίνει τη δυνατότητα σε
κάθε πολίτη της χώρας που έχει person nummer, να μπορεί να δει τα εισοδήματα
και τους τζίρους οποιουδήποτε, ακόμα και του βασιλιά. Με αυτόν τον τρόπο,
όλα τα υπόλοιπα υπουργεία βρίσκονται υπό την διακριτική επιτήρηση του
υπουργείου οικονομικών. Δεν ξέρω αν είναι δημοκρατικό ή δίκαιο σύστημα,
αλλά αυτό που ξέρω στα σίγουρα, είναι ότι είναι αποτελεσματικό.

Το σύστημα ασφάλειας και παρακολούθησης κτιρίων και μετ/κών μέσων
αποτελείται από κάμερες αλλά και από ειδικά μηχανήματα έξω από κάθε πόρτα,
δημόσια ή ιδιωτική. Οι ένοικοι ή οι εργαζόμενοι ενός κτιρίου, έχει ο καθ’ ένας τη
δική του κάρτα εισόδου. Για τους επισκέπτες/πελάτες υπάρχουν αριθμητικοί
κωδικοί, τους οποίους σου γνωστοποιεί ο ένοικος τον οποίο επισκέπτεσαι.
Ακόμα και το ασανσέρ δεν σε μεταφέρει στον όροφο που επιλέγεις, αν δεν
γράψεις στο πληκτρολόγιο που υπάρχει μέσα τον κωδικό.  Με αυτόν τον απλό
τρόπο, είναι απολύτως ελεγχόμενο το ποιος εισέρχεται, τι ώρα, πόση ώρα κάθεται
μέσα και τι ώρα αναχωρεί. Μέσα υπάρχουν κάμερες σε κάθε χώρο (εκτός απ’ τις
τουαλέτες). Καταγράφουν τα πάντα συνεχώς. Και στην Tunelbana, και στα τραίνα,
και στα λεωφορεία. Έτσι όταν πηγαίνει ο ηλεκτρολόγος σε μια εταιρεία γιατρών
για κάποια βλάβη μέσα στο Σαββατοκύριακο, βρίσκει τα προσωπικά αντικείμενα των
ανθρώπων που εργάζονται εκεί, επάνω στα γραφεία τους, και κανένας δεν τολμάει
να τα πειράξει. Επίσης παντού υπάρχουν αισθητήρες καπνού. Σε οποιονδήποτε
χώρο έχει ταβάνι. Και στα σπίτια σε όλα τα δωμάτια και εδώ δεν εξαιρείται η
τουαλέτα. Όποιος καπνίζει στην Σουηδία, πρέπει να βγει έξω για να το απολαύσει.

Το συγκοινωνιακό σύστημα της πόλης και της χώρας πραγματικά είναι άξιο
θαυμασμού. Μια πόλη που αποτελείται από δεκάδες νησιά, ποτάμια και λίμνες,
ακόμα και η Gamla-stan (παλιά πόλη) ένα νησάκι είναι, έχει ένα καταπληκτικό
σύστημα δρόμων με ανισόπεδες διαβάσεις κυρίως, αλλά και τεράστια πεζοδρόμια
με πράσινο, ποδηλατοδρόμους και παγκάκια παντού. Η πέντε ορόφων Tunelbana
(metro), φέρνει κοντά και τα πιο απίθανα σημεία της πόλης και της περιφέρειας.
Υπάρχουν αρκετά σημεία στην πόλη όπου λειτουργεί παραδοσιακό τραμ, για να
ενώνει κυρίως περιοχές της περιφέρειας μεταξύ τους, και φυσικά ένα τεράστιο
δίκτυο από λεωφορεία που κυριολεκτικά σαρώνουν τα πάντα.
Το υπέδαφος της Στοκχόλμης είναι υπερβολικά πετρώδες. Έχουν σκάψει την
πέτρα, για να δημιουργήσουν όλους αυτούς τους δαιδαλώδεις λαβύρινθους της
Tunelbana, σε μερικά σημεία και κάτω απ’ το νερό. Σε κάποια άλλα σημεία οι συρμοί
κινούνται στην επιφάνεια, πάνω σε γέφυρες, πάνω από λίμνες ή από ποτάμια.
Εκτός από πολύ καλούς τεχνίτες και από επίσης πολύ καλούς μηχανικούς, θέλει
αποφασισμένους πολιτικούς, πολλά χρήματα πολύ θάρρος και αρκετό θράσος.
Αυτοί, όλα αυτά φαίνεται τα είχαν την δεκαετία του ’60, και δημιούργησαν
σοβαρές υποδομές για μια σύγχρονη πόλη, με τεράστιες περιβαλλοντικές
προβλέψεις και μελέτες. Φυσικά το συγκοινωνιακό σε κάθε πόλη είναι ένας
ζωντανός οργανισμός. Περίπου σαν το σύστημα με τις αρτηρίες και τις φλέβες
στο ανθρώπινο σώμα. Πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή βάση και να εξελίσσεται
συνεχώς, με νέες εγκαταστάσεις, με νέες γραμμές, με νέα και υπερσύγχρονα
βαγόνια, με νέες ηλεκτροκίνητες οικολογικές μηχανές, με φρέσκους στον τρόπο
σκέψης, νέους εργαζόμενους.
Και όλα αυτά οι Σουηδοί τα κάνουν, και έχουν σοβαρά αποτελέσματα.
Δεν γνωρίζω κανέναν που να μην έχει μηνιαίο εισιτήριο για τον SL. Η τιμή του,
για να χρησιμοποιείς όλα τα μεταφορικά μέσα, φτάνει τις 790:-. Περίπου δηλαδή
85 €. Καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό για προσωπική μηνιαία μετακίνηση στην
Στοκχόλμη στην περιφέρειά της και στην υπόλοιπη χώρα.
Και στους σταθμούς επικρατεί το αδιαχώρητο, απ’ τα χαράματα μέχρι το βράδυ.

   Τα ανακαινισμένα κλασσικά και νεοκλασικά του 16 ου- 19 ου αιώνα,
στο κέντρο της πόλης της Στοκχόλμης, δίνουν μια εικόνα σύγχρονης δυτικής
ευρωπαϊκής πόλης που σέβεται την ιστορία της (photo No 2). Για να

WP_20130713_001    photo No 2

Το επιβλητικό DIPLOMAT
που βρίσκεται στο κέντρο της
πόλης, είναι ένα μικρό μόνο
δείγμα, για τον τρόπο που
διατηρούν τα νεοκλασικά
κτίρια, αλλά και την φιλοσοφία
τους γύρω απ’ την αισθητική.

μπεις μέσα χρειάζεσαι ηλεκτρονικές ψηφιακές κάρτες τελευταίας τεχνολογίας,
και το ασανσέρ μέσα σε αυτά είναι υπερσύγχρονο υδραυλικό και θέλει
ειδικό κωδικό για να σε μεταφέρει, μπορεί όλα τα παράθυρα να έχουν αλλάξει με
πιο σύγχρονα διπλά τζάμια για καλύτερη παθητική μόνωση, αλλά η εικόνα των
κτιρίων αυτών και από μέσα και κυρίως απ’ έξω, είναι μαγική.
Η όψη της πόλης μαζί με αυτά τα κτίρια, είναι η όψη μιας πόλης που δεν ξεχνάει
από πού έρχεται, και δεν ντρέπεται για αυτό που είναι.
Ανάμεσα φύτρωσαν και τα καινούρια κτίρια, με το σκέτο τζάμι, οι ουρανοξύστες
κατά κάποιον τρόπο (photo No 4). Είναι αρκετά σημεία στο κέντρο της πόλης που
έχουν παντρέψει τα δύο στοιχεία (photo No 1). Το παραδοσιακό με το σύγχρονο.
Στην είσοδο της Gamla-stan, συναντάς ένα πέτρινο γοτθικού ρυθμού του 17ου
αιώνα, κομμάτι του παλατιού του βασιλιά. που του έδωσαν ύψος δύο επιπλέον
ορόφων με σύγχρονο υαλοπέτασμα, στα χρώματα και στα σχήματα βέβαια του
κλασσικού. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος ο τρόπος που αντιμετωπίζουν
φυσικές δυσκολίες στις κατασκευές, όπως η ύπαρξη θάλασσας ή λίμνης στη μισή
βάση του κτιρίου, το εντελώς πετρώδες υπόστρωμα, αποτρεπτικό σε αρκετές
χώρες λόγο του κόστους που απαιτείται για την υπόγεια δομική υποδομή.
Είναι λες και κάθε φορά είναι να αναμετρηθούν με το θηρίο, και δείχνουν πάντα
ετοιμοπόλεμοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την νέα πρόκληση.
Στις εργατικές κατοικίες, στις οποίες ζούμε μαζικά κυρίως όλοι οι μετανάστες,
τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Οι δρόμοι των εργατικών συνοικιών δεν
θυμίζουν σε τίποτα τους δρόμους του κέντρου ή των περιοχών που κατοικούν οι
Σουηδοί. Από τη δόμηση μέχρι και την καθαριότητα (photo No 3).

Rinkeby beauty
Photo No 3

Μπροστά στην είσοδο της Tunelbana στο Rinkeby,
συναντάς αυτόν τον κάδο δίπλα στο παγκάκι και
μπροστά του πεταμένα αποτσίγαρα αρκετών μηνών.
Τα λόγια νομίζω είναι περιττά.

Εδώ μιλάμε για παλαιού τύπου κατασκευές, με αποκλειστικό γνώμονα το κόστος.
Έτοιμες προκατασκευασμένες πλάκες τσιμέντου, τσιμεντοσανίδα για προσόψεις,
γυψοσανίδα για εσωτερική τοιχοποιία, πολύ παλαιού τύπου ξύλινα κουφώματα,
πολύ στραντζαρισμένη επικαλυπτική λαμαρίνα, μονωτικά υλικά του 1970, ξύλινα
ραμποτέ πατώματα χαμηλής ποιότητας, εξωτερικές υδραυλικές σωληνώσεις, παλιό
και εξωτερικό σύστημα αποχέτευσης (μέσα στο διαμέρισμα).
Ζω σε τέτοια σπίτια από τότε που ήρθα.

Στις βίλες (έτσι αποκαλούν εδώ κάθε μονοκατοικία), τα πράγματα είναι εντελώς
διαφορετικά. Σύγχρονη δυτική δόμηση, με μοντέρνους οπτικούς σχεδιασμούς και
οικολογικό προσανατολισμό. Πολυτέλεια στα υλικά και στο μέγεθος των χώρων.
Αυλές με σπιτάκια για σκύλους, για παρκάρισμα ποδηλάτων, για το προσωπικό.
Ηλεκτρονικά συστήματα εισόδου, κάμερες 24ωρης παρακολούθησης, υπόγεια
πλυντήρια, στεγνωτήρια, σιδερωτήρια, πουθενά δεν υπάρχουν διακόπτες για
λάμπες, όλες ανάβουν με αισθητήρες με την παρουσία κάποιου στο χώρο,
σύγχρονο σύστημα επιδαπέδιας θέρμανσης βασισμένο στη γεωθερμία και άλλα
πολλά συνθέτουν ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικά και δομικά κατασκεύασμα.
Δούλεψα σε μερικά τέτοια σπίτια, κι έτσι κατάφερα να έχω μια πρώτη άποψη.

Η παναγία της Στοκχόλμης
Photo No 4
Στην κεντρική πλατεία της Στοκχόλμης
το επιβλητικό σιδερένιο αρχιτεκτονικό
κατασκεύασμα που βρίσκεται στην
κεντρικότερη πλατεία, μπροστά από μια
σειρά από ουρανοξύστες,
κατασκευασμένους από αλουμίνιο και
τζάμι ανάμεσα στηνDrottninggatan (ο
μεγαλύτερος και πιο εμπορικός
πεζόδρομος της πόλης) και Sveavägen.
Σημείο συνάντησης, και σήμα κατατεθέν
για όλη την περιοχή του κέντρου.
Ειρωνευόμενος το ονόμασα «η Παναγία
η βρεφοκρατούσα», για να του προσθέσω
μια διάσταση στην επιβλητική παρουσία.

   

    Το σύστημα θέρμανσης δρόμων και πεζοδρομίων, είναι κάτι που εγώ
προσωπικά δεν το είχα ξαναδεί ή ξανακούσει μέχρι που ήρθα εδώ. Ένα μικρό
εργοστάσιο θέρμανσης και παραγωγής ενέργειας δουλεύει αποκλειστικά με
αυτόν τον σκοπό. Να ζεσταίνει τα πεζοδρόμια και τους δρόμους της πόλης
ώστε οι πολίτες να μπορούν να κυκλοφορούν ακόμα και κάτω απ’ τις ακραίες
χειμερινές συνθήκες που αναπτύσσονται εδώ στα βόρεια.
Ένα ατελείωτο σύστημα πλαστικών σωλήνων, δέκα πόντους περίπου κάτω
απ’ τα πόδια των ανθρώπων, δεν επιτρέπει στο χιόνι να παγώνει και να
δημιουργεί τα γνωστά προβλήματα με πεσίματα και χτυπήματα στους
περαστικούς-πολίτες-πελάτες. Επίσης κάνει το κέντρο προσπελάσιμο στα
αυτοκίνητα χωρίς κάποιο ειδικό εξοπλισμό. Μια πρόβλεψη που ξεχωρίζει.
Και σε άλλες χώρες του κόσμου συναντάς ακραία χαμηλές θερμοκρασίες,
αλλά αυτού του είδους η ανθρωποκεντρική οργάνωση της πολιτείας θεωρώ
ότι είναι, αν όχι ιδιαίτερα σπάνια, δυσεύρετη.

    Η συνέπεια στον λόγο και στον χρόνο. 
Το άφησα τελευταίο. Είναι ένα ζήτημα που στη δική μας χώρα είναι πολύ
ταλαιπωρημένο. Εδώ όταν το τραίνο λέει στον πίνακα ότι θα περάσει στις
05:27 περνάει πάντα στην ώρα του. Το ίδιο ισχύει και με τα λεωφορεία
παρότι συναντούν κίνηση στους ασφυκτικά γεμάτους δρόμους της πόλης.
Η εταιρεία που δουλεύεις λέει ότι θα σε πληρώσει στις 25 του μήνα και δεν
αργεί ποτέ ούτε μια μέρα. Μπορείς να βασιστείς σε αυτό και να χτίσεις τις
δικές σου ανάγκες και υποχρεώσεις. Το υπουργείο οικονομικών πριν καν
αρχίσει η χρονιά έχει δημοσιεύσει στον διαδικτυακό του τόπο τις κρατήσεις
φόρου για κάθε κατηγορία εργαζόμενου, επαγγελματία ή επιχείρησης. Οι
συμφωνίες μεταξύ πολιτών και εξουσίας είναι μακροχρόνιες και σταθερές.
Οι επιστροφές ΦΠΑ δεν περνάν από γραφεία, αλλά αφού καταθέσεις τα
δικαιολογητικά σου ταχυδρομικά (δεν είναι απαραίτητη η παρουσία σου)
πληρώνεσαι απ’ τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης μέσα σε 48 ώρες.
Οι περισσότεροι (80%) δεν έχουν πάει ποτέ στην εφορία ή στην εταιρεία
που τους νοικιάζει το σπίτι. Δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ τα γραφεία της
Fortum (Φιλανδικός ενεργειακός κολοσσός που είναι ο κύριος προμηθευτής
ενέργειας της χώρας) ή της Telia (κρατική εταιρεία τηλεφωνίας σαν τον ΟΤΕ).
Για να βγάλω τη Σουηδική ταυτότητα φωτογραφίες με έβγαλαν μέσα στο
αστυνομικό τμήμα που έκανα την αίτηση. Πήγα μόνο σε ένα γραφείο, το
οποίο παρέλαβε κάθε έγγραφό μου, τα έκανε φωτοτυπίες, τα επικύρωσε,
τα πρωτοκόλλησε, μου είπε τι ακόμα χρειάζομαι και που να το στείλω, και
σε έναν μήνα όπως μου είχε πει, ήρθε το χαρτί στο σπίτι για να πάω να την
παραλάβω. Χωρίς καμιά άλλη διαδικασία. Και το θεωρούν αυτονόητο.
Σε αυτό το κομμάτι οι Σουηδοί από νοοτροπία βρίσκονται ένα βήμα μπροστά
απ’ όλο τον υπόλοιπο  πλανήτη. Λένε «Α» και εννοούν Α. Δεν προσπαθούν
να σε κοροϊδέψουν, να σε τουμπάρουν, να σε αδικήσουν, να σε γελάσουν.
Ούτε το κράτος απέναντι στους πολίτες, ούτε οι πολίτες απέναντι στο κράτος.

ΥΓ : Για κάποιους λόγους άλλωστε αυτή η χώρα έχει, εκ του αποτελέσματος
κρίνοντας, προοδεύσει, και είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλές άλλες.

Advertisements
One Comment
  1. Lisa Richard permalink

    «Το σύστημα είναι καθηγητικοκεντρικό. Μιλάμε δηλαδή για Έδρες, για καθηγητές που έχουν γραμματείς και, γενικά, ο κάθε φοιτητής πρέπει να περάσει το μάθημα του τάδε καθηγητή. Δεν υπάρχουν ανοικτές πόρτες δηλαδή. Και αυτό είναι το σύστημα στην Ελλάδα. Το οποίο σύστημα εμένα μου φαινόταν το φυσιολογικό, γιατί μεγάλωσα σ’ αυτό. Όταν ήρθα εδώ είδα ότι τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Πρώτα απ’ όλα, οι φοιτητές μιλούν στους καθηγητές στον ενικό. Όλοι μιλούν μεταξύ τους στον ενικό. Δεν υπάρχει η κάθετη ιεραρχία που είναι στην Ελλάδα, που υπάρχει κάποιος από πάνω σου και κάποιος από κάτω σου και κάποιος πιο παρακάτω και τα λοιπά. Εδώ δεν θα δεις να γίνεται αυτό το να αναλύσουμε όλο το κεφάλαιο μέσα σε δύο ώρες μάθημα και οι φοιτητές από κάτω να κοιτούν τον καθηγητή σαν χάνοι και μέσα στο μισάωρο να έχει φύγει η όρεξη και ο ενθουσιασμός. Εδώ τα πράγματα είναι πιο πρακτικά. Ο φοιτητής πρέπει μέσα στο τετράμηνο ανάλογα να μάθει μερικά συγκεκριμένα πράγματα και αυτά επαναλαμβάνονται σε πολλά σημεία, σε πολλές φάσεις του εκπαιδευτικού προγράμματος και τα μαθαίνει καλά. Οι φοιτητές έχουν όρεξη να μάθουν, δεν το βλέπουν ως αγγαρεία γιατί ξέρουν ότι θα ανταμειφθούν στο τέλος, ξέρουν ότι θα βρουν δουλειά. Εμείς στην Ελλάδα είμαστε διαρκώς σε μία ανασφάλεια. Ξέραμε ότι θα σπουδάσουμε έξι χρόνια και μετά μας περίμενε η φάση της ανεργίας. Είναι διαφορετική η προσέγγιση εδώ. Στην Ευρώπη όταν τελειώσει ένας γιατρός πρέπει να κάνει μετά ειδίκευση. Εδώ όταν τελειώσει κάνει γενική ιατρική γίνεται GP. Ενώ στην Ελλάδα το να κάνεις γενική ιατρική θεωρείται υποδεέστερο. Δηλαδή, έχουμε στην Ελλάδα αυτή τη μεγαλομανία, να κάνουμε αυτό, να κάνουμε εκείνο. Είναι αυτή η λογική του παλιού κόσμου που λέμε. Είναι η λογική του ανταγωνισμού και να φάμε τον δίπλα μας γιατί αυτό θεωρούμε ότι πρέπει να κάνουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: